زبانِ پاره پاره،فرهنــگِ پاره پاره، معــــــنایِ پاره پاره، افکارِ پاره پاره، وجدانِ پاره پاره،

 ایمانِ پاره پاره، دانشِ پاره پاره، قــــانونِ پاره پاره، آدابِ پاره پاره، احساسِ پاره پاره

صداقتِ پاره پاره، هویتِ پاره پاره، اصالتِ پاره پاره، رسالتِ پاره پاره، رفاقت پاره پاره

و دیگر چه...؟   

                                                                              من و رولان بات

مملکت خدا در روی زمین به این شکل بر پا نمی شود که گروهی (رجال دینی)

کا حکومت را به دست گیرند، چنانکه رجال کلیسـا می کنند، یا اینکه گروهی از

طرف خدا سخن بگویند، چنانکه به نام حکـــومت دینی یا حکومـت مقدس الهی

معروف است. مملکت خدا به این معناســـت که شریعت الهی خود حاکم باشد

و حکومت به خدا برگردد و طبق قوانین و مقررات شریعت الهی باشد.!

                                                                                     نصر حامد ابوزید

(امن است، امن است، امن است) مـرد آه می کــــــــِشد:(خیلی سال است-دوباره پیدایم کردی.)

زن زمزمــه می کنـد:(خوابیدن در اینجا،کتاب خواندن در باغ،غلتـاندن سیب ها در اتاق زیر شیروانی

و خندیدن. گنجــــینه مان را اینجا گذاشتیم-) خم می شوند، نورشـان پلک چشمانم را باز می کند

نبض خانه به شدت می زند:(امن است!امن است!امن است!) بیـدار می شوم، فریاد می زنم:(آه،

پس این گنجینه نهفته ی شماست؟ همین نوری که در قلب آدم است؟)

                                                                                                 ویرجینیا ولف

در معبـــــــدی، گربه ایی وجود داشـــت که هنــــــگام مـراقبه ی راهـــب ها مزاحـم

تــمرکز آنها می شد. بنابراین استاد بزرگ دستــور داد، هر وقـــــــــــت زمان مراقبـه

می رسد یک نفر گربه را گرفته و ته باغ ببـــرد و به درخــــتی ببندد. این روال ادامــه

پـیدا کرد و یکی از اصول کار آن مذهــــــب شد. سالها بعد اسـتاد بزرگ مُـرد. گربـــه

هم مُرد. راهبان آن معبد گربه ایی خــــــریدند و به معـبد آوردند تا هنگام مراقبـه به

درخت ببندند تا اصول مراقبه را درست به جای آورده باشند.

سالها بعد استاد بزرگ دیگری رساله ایی نوشت درباره ی اهــمیت بستن گربه!

عیسی مسیح بر راهی می گذشت، نابیـــنایی از دردِ، نـــادیدن می سوخــــت،

بر دامنش چنگ زد و مهاجم و گدازان از دل فـریاد می کشید و می گریـــــــست و

ضجه می زد و رها نمی کرد. دستش را گرفـت و بر پایش داشت و گـفت: (نیروی

ایمانت تو را شفا داد)

نیایش اگر به صورت تهاجمی و مصرانه و مستمر انجام گیرد به اجابت می رسد.

                                                                                     دکتر علی شریعتی

تو به فال قهوه معتقدی،

به آینده بینی و فال ورق.

من به چشمان درشت تو معتقدم

تو به قصه های پریان معتقدی،

به روزهای شوم،به خواب و رویا

من فقط به دروغ های تو معتقدم.

تو به یک خدای گنگ معتقدی

به یک قدیس خاص

به نیایشی علیه شّر و بدی

من فقط به لحظه های آبی و سرخ معتقدم

که در لذت شب های سپید،بهر من جاری کنی!

و ایمان من به هر چه معتقدم

چنان ژرف است

که جز برای تو زنده نیستم!

                                                                  پل ورلن